وبلاگ

جهان نه آن‌طور که برای همه هست، بلکه آن‌طور که تو لمسش می‌کنی معنا پیدا می‌کند

اینجا پنجره‌ای‌ست میان من و کلمات، میان آن‌چه زیسته‌ام و آن‌چه دیدم. نوشته‌ها، یادهایی‌اند از کتاب‌ها، آدم‌ها، مکث‌ها و مسیرهایی که مرا شکل دادند. لحظه‌هایی که نه فقط گذشته‌اند، بلکه چیزی از خودشان در من کاشته‌اند. همه‌چیز اینجا همین‌قدر شخصی‌ست. من از دریچه‌ی خودم نوشتم؛ برای رهایی از کلمات، و شاید هم برای تو، برای شروع یک هم‌صحبتی درباره‌ی این جهان، و ادراک بی‌پایان آن

رازهای عکس

رازهای عکس

رد نگاه‌هایی‌ست که پیش از من دیده‌اند و نوشته‌اند؛ کتاب‌هایی که عکاسی را نه فقط آموزش، که تجربه کرده‌اند. در «رازهای عکس»، آن آموخته‌ها را مرور می‌کنم که نگاهم را آرام‌آرام تربیت کردند
تخیل کردن در عکاسی

یادداشت های عکاس

این یادداشت‌ها نه برای توضیح عکس‌هاست، نه برای آموزش عکاسی؛
اینجا منم، با دوربینی در دست و جهانی در درون، که می‌نویسم از آنچه میان این دو جاری‌ست.
لوگو توکیزگالری